این مجموعه، تلاشی‌ست برای بازتاب تجربه‌ی رهایی درون و آزادی‌ای که نه در واکنش به بیرون، بلکه در گفت‌وگو با درون شکل می‌گیرد. این آثار حاصل مواجهه‌ای بی‌واسطه با لایه‌های عاطفی، نوسانات ذهن، و جست‌وجوی صداهای خاموش درون‌اند؛ جایی که رهایی، نه تعریفی مطلق، بلکه حسی سیال، تدریجی و گاه ناپایدار است. هر قطعه، میدانی‌ست برای بیرون‌ریزی و تبلور احساسات پنهان: رنگ‌ها صدا دارند، خطوط فرار می‌کنند، و فرم‌ها در آستانه‌ی آشکار شدن یا محو شدن، در حرکت‌اند. در دل این نوسان و گریز، لحظاتی از وضوح، حضور و بازشناسی پدیدار می‌شوند.

“رهایی” زمزمه‌ای‌ست میان آنچه باید آرام رها شود، و آنچه باید در حافظه بماند.